وزیر معادن و نفت ایالت استرالیای غربی گفت: این ایالت در نظر دارد پس از راه‌اندازی ظرفیت تولید ‌پیش‌مواد فعال کاتدی (pCAM)، امکان توسعه تولید مواد فعال کاتدی (CAM) را نیز ارزیابی کند. این اقدام بخشی از برنامه جامع استرالیای غربی برای توسعه صنایع پایین‌دستی زنجیره تامین باتری‌های لیتیوم‌یونی محسوب می‌شود.

به گزارش پایگاه خبری و تحلیلی «فلزات آنلاین» و به نقل از موسسه «Fastmarkets»، از زمان آغاز «راهبرد باتری» استرالیای غربی در سال ۲۰۱۹، تمرکز این ایالت بر استراخ مواد معدنی مورد نیاز باتری‌ها نظیر لیتیوم و نیکل بوده است. با این حال، به مرور زمان تمرکز ایالت مذکور به سمت ایجاد ارزش افزوده بیشتر از جمله راه‌اندازی ظرفیت تولید هیدروکسید لیتیوم تغییر یافته است.

بیل جانستون، وزیر معادن و نفت ایالت استرالیای غربی در سخنان خود به این موضوع اشاره کرد که در حال حاضر دو واحد تولید هیدروکسید لیتیوم در این ایالت فعال است و ساخت یک واحد دیگر نیز در دست اجرا قرار دارد. همچنین، شرکت «BHP» یک واحد تولید سولفات نیکل را به مجموعه واحدهای فرآوری خود افزوده است و شرکت‌های دیگری نیز پروژه‌هایی در زمینه فرآوری موادی نظیر نیکل، کبالت، گرافیت و آلومینا در دست اجرا دارند.

وی مطرح کرد: در حال حاضر با چندین شرکت در مرحله تولید پیش‌مواد فعال کاتدی همکاری داریم و وقتی این مرحله به فاز بهره‌برداری برسد، می‌توان بررسی کرد که آیا امکان احداث یک واحد تولید مواد معال کاتدی نیز وجود دارد یا خیر.

مواد فعال کاتدی از اجزای حیاتی باتری‌های لیتیوم یونی محسوب می‌شوند که حدود ۴۰ درصد از هزینه تولید هر سلول باتری را به خود اختصاص می‌دهند. در حال حاضر، بخش عمده‌ای از فرآوری پیش‌مواد و مواد فعال کاتدی در آسیا متمرکز است اما بسیاری از شرکت‌ها در تلاش هستند تا ظرفیت تولید این مواد را در سایر مناطق نیز ایجاد کنند.

در اوایل سال جاری میلادی، شرکت‌های «IGO Limited» و «Wyloo Metals» مجوز تخصیص زمین برای ساخت یک واحد یکپارچه تولید مواد باتری در منطقه صنعتی راهبردی «Kwinana-Rockingham» در استرالیای غربی را دریافت کردند. این پروژه قرار است پیش‌مواد فعال کاتدی با پایه نیکل و ارزش‌افزوده بالا تولید کند و انجام مطالعات امکان‌سنجی آن نیز برای نیمه دوم سال ۲۰۲۵ برنامه‌ریزی شده است.

از سوی دیگر، شرکت «Pure Battery Technologies» نیز در حال بررسی امکان ساخت یک واحد تولید پیش‌مواد فعال کاتدی در منطقه «Kalgoorlie-Coolgardie» در همین ایالت است.

جانستون معتقد است که هرچند در حال حاضر با توجه به فقدان صنعت خودروسازی در استرالیا، احداث کارخانه‌های عظیم تولید باتری در استرالیای غربی بعید به نظر می‌رسد اما با پیشروی این ایالت در زنجیره تامین و ورود به صنایع پایین‌دستی، تحقق این هدف در آینده دور از ذهن نخواهد بود.

وی در گفت‌وگویی با موسسه «Fastmarkets» عنوان کرد: اگر شرکتی بخواهد یک کارخانه تولید باتری در استرالیای غربی راه‌اندازی کند، قطعا از آن استقبال می‌کنیم اما واقعیت این است که بزرگ‌ترین چالش در راه‌اندازی چنین کارخانه‌ای، تامین مواد شیمیایی مورد نیاز بوده و در حال حاضر، چین تقریبا تنها گزینه در این زمینه است.

وزیر معادن و نفت ایالت استرالیای غربی اظهار داشت: در حال حاضر تمرکز ما به‌ شدت بر مراحل اولیه و میانی زنجیره تامین است. شاید در آینده بتوان به مراحل پایین‌دستی‌تر نیز پرداخت اما بدون توسعه صنایع میان‌دستی، تصور استرالیای غربی به‌ عنوان محل مناسبی برای احداث کارخانه‌های عظیم تولید باتری منطقی نیست.

راهبرد بی‌طرفانه استرالیا در حوزه مواد معدنی حیاتی

دولت استرالیا راهبردی برای بومی‌سازی تولید مواد معدنی حیاتی تدوین کرده که بخشی از آن با هدف کاهش وابستگی به کشور چین شکل گرفته است.

چین بسیار زودتر از دیگر اقتصادهای بزرگ جهان، مسیر توسعه صنعت خودروهای برقی (EV) و زنجیره تامین مرتبط با آن را در پیش گرفت و این راهبرد، به موفقیتی چشمگیر انجامیده است.

شرکت‌های چینی در تمام مراحل تولید باتری‌های لیتیومی حضور فعال دارند؛ از استخراج منابع و فرآوری مواد اولیه گرفته تا تولید باتری و بازیافت باتری‌های مستهلک. این کشور در حال حاضر بخش عمده‌ای از ظرفیت تولید سلول‌های باتری و قطعات مرتبط با آن را در اختیار دارد و با شرکت‌های خودروسازی در سراسر جهان قراردادهای تامین منعقد کرده است.

جانستون ادامه داد: برای کاهش ریسک‌های زنجیره تامین منطقی است که تامین مواد فرآوری‌ شده تنها از یک کشور صورت نگیرد.

وی همچنین با اشاره به توانمندی استرالیای غربی در مدیریت پسماندهای صنعتی، تاکید کرد: تولید داخلی این مواد می‌تواند از منظر اجرایی نیز گزینه‌ای معقول و پربازده باشد.

این مقام مسئول با اینکه قویا از توسعه زنجیره تامین مواد معدنی حیاتی در استرالیای غربی حمایت می‌کنیم، افزود: در خصوص ملیت سرمایه‌گذاران نگاه بی‌طرفانه‌ای داریم و آن را عاملی تعیین‌کننده نمی‌دانیم.

جانستون به‌ عنوان نمونه به شرکت «Tianqi Lithium Energy Australia» اشاره کرد؛ سرمایه‌گذاری مشترک میان شرکت چینی «Tianqi» و شرکت استرالیایی «IGO» که کنترل ۵۱ درصدی معدن لیتیوم «Greenbushes» را در اختیار دارد و در منطقه «Kwinana» نیز یک واحد تولید هیدروکسید لیتیوم راه‌اندازی کرده است.

وی خاطرنشان کرد: بررسی سرمایه‌گذاری‌های خارجی بر عهده دولت فدرال و هیئت نظارت بر سرمایه‌گذاری خارجی است و آن‌ها می‌توانند هر تصمیمی را که صلاح می‌دانند اتخاذ کنند اما از نظر ما، اگر سرمایه‌گذاری بخواهد در این ایالت کارخانه‌ای احداث کند، قطعا از آن استقبال می‌کنیم.

وزیر معادن و نفت ایالت استرالیای غربی ادامه داد: اگر قرار است یک سرمایه‌گذار چینی واحدی برای تولید هیدروکسید لیتیوم احداث کند، ترجیح ما این است که در استرالیای غربی باشد تا در چین زیرا این کشور در حال حاضر نیز دارای زیرساخت‌های قوی در حوزه فرآوری مواد شیمیایی است. بنابراین، اگر سرمایه‌گذاری بخواهد چنین تاسیساتی را در استرالیای غربی احداث کند، از آن استقبال می‌کنیم.

جانستون همچنین اشاره‌ای داشت به حضور فعال دیگر شرکت‌های بین‌المللی در این ایالت از جمله شرکت «Albemarle» از ایالات متحده آمریکا و شرکت «SQM» از شیلی.

ناگفته نماند که روابط چین و استرالیا تا مدتی پیش در یکی از بحرانی‌ترین دوره‌های خود قرار داشت و هر دو کشور با اعمال تعرفه‌های وارداتی بر کالاهای استراتژیک، بر تنش‌های تجاری دامن می‌زدند. با این حال، اخیرا مناسبات دیپلماتیک بین دو کشور بهبود یافته و توافق‌هایی برای عادی‌سازی روابط و تلاش در جهت گسترش تجارت دوجانبه حاصل شده است.

تولید عناصر نادر خاکی

تلاش‌های استرالیای غربی برای توسعه تولید مواد معدنی حیاتی، به حوزه عناصر نادر خاکی نیز گسترش یافته است. آهن‌رباهای مبتنی بر عناصر نادر در موتور خودروهای برقی و توربین‌های بادی کاربرد گسترده‌ای دارند و چین بزرگ‌ترین تولیدکننده و فرآوری‌کننده این مواد در جهان به حساب می‌آید. به همین دلیل، اقتصادهای غربی در تلاش هستند وابستگی خود را به این کشور شرق آسیایی کاهش دهند و ظرفیت‌های جایگزین ایجاد کنند.

استرالیای غربی که همواره در زمینه استخراج عناصر نادر خاکی فعال بوده، اکنون در مسیر ایجاد زیرساخت‌های فرآوری این مواد نیز گام برداشته است. دو پروژه مهمی که در این ایالت در دست اجرا هستند، عبارت‌اند از واحد فرآوری عناصر نادر خاکی شرکت «Lynas» و همچنین واحد «Eneabba» متعلق به شرکت «Iluka Resources».

وی یادآور شد: در حال حاضر، ایالات متحده آمریکا تمام عناصر نادر خود را به صورت کنسانتره به چین صادر می‌کند تا پس از فرآوری دوباره به آمریکا بازگردانده شوند اما با راه‌اندازی کامل دو واحد نامبرده، این امکان به‌ وجود می‌آید که آمریکا کنسانتره‌های خود را به طور مستقیم به استرالیا ارسال کند تا عملیات فرآوری در اینجا انجام شود.

همچنین شرکت «Lynas» در ایالت تگزاس، پروژه احداث یک واحد فرآوری عناصر نادر خاکی را پیش می‌برد تا نیازهای داخلی آمریکا در حوزه صنایع غیرنظامی و دفاعی را نیز پوشش دهد.

این مقام مسئول تصریح کرد: از نظر فنی، می‌توان مرحله خردایش و لیچینگ را در استرالیا انجام داد و سپس مراحل جداسازی و فرآوری نهایی را در تگزاس تکمیل کرد. در این فرایند، هم می‌توان از مواد اولیه تولید استرالیا و هم از مواد معدنی استخراج‌شده در آمریکا استفاده کرد.

به گفته جانستون، واحد فرآوری شرکت «Lynas» مراحل طراحی و مهندسی خود را به‌ طور کامل پشت سر گذاشته و اکنون آماده ورود به مرحله راه‌اندازی است. در عین حال، واحد شرکت «Iluka» نیز پیشرفت چشمگیری داشته و وارد فاز ساخت‌وساز شده است.

با وجود تمرکز گسترده دولت استرالیا بر افزایش ظرفیت تولید داخلی مواد معدنی حیاتی، عدم حضور نیکل در فهرست رسمی این مواد جای تعجب دارد؛ به‌ ویژه با توجه به نقش کلیدی آن در صنعت تولید باتری.

وی در این‌ باره مطرح کرد: معتقدیم که در استرالیای غربی، نیکل باید حتما در فهرست مواد معدنی حیاتی قرار بگیرد. این فلز برای ساخت باتری‌های لیتیوم‌یونی کاملا ضروری محسوب می‌شود و جالب آنکه میزان نیکل موجود در ساختار این باتری‌ها از لیتیوم نیز بیشتر است.

وزیر معادن و نفت ایالت استرالیای غربی با اشاره به افزایش تولید نیکل در اندونزی، یادآور شد: در حالی‌ که تلاش‌های صورت‌گرفته در اندونزی را درک می‌کنیم اما باور داریم که ظرفیت‌های بالایی برای توسعه بیشتر این صنعت در استرالیای غربی وجود دارد و این فرصت نباید نادیده گرفته شود.

انتهای پیام//