انتشار گزارشی با عنوان «زیان ذوب‌ آهن، بیش از ۵۰ درصد بودجه آموزش‌وپرورش» در یکی از پایگاه‌های خبری کشور اگرچه در ظاهر با هدف افشای یک بحران اقتصادی صورت گرفته اما خود حامل یک خطای فاحش است که اتفاقا پرده از بحرانی دیگر برمی‌دارد؛ بحران بی‌سوادی عددی در رسانه‌ای غیرتخصصی که می‌خواهد ادای رسانه‌های تحلیلگر را در بیاورد اما راه رفتن خود را هم فراموش کرده است!

نویسنده محترم گزارش، زیان انباشته شرکت ذوب‌ آهن اصفهان را معادل ۲۰۹ هزار میلیارد ریال اعلام کرده و سپس این رقم را در قیاس با بودجه وزارتخانه‌هایی همچون آموزش‌وپرورش، رفاه و بهداشت قرار داده است؛ در حالی‌ که بودجه‌های یاد شده به‌ طور کامل به تومان بیان شده‌اند. مقایسه ریال با تومان، یعنی مقایسه ۱۰ با یک و چنین اشتباهی در ابتدایی‌ترین سطح سواد مالی قابل پذیرش نیست.

با یک تبدیل ساده درمی‌یابیم که:

زیان انباشته شرکت ذوب‌ آهن اصفهان برابر با حدود ۲۰٫۹ هزار میلیارد تومان است که نه ۵۰ درصد بودجه آموزش‌وپرورش (حدود ۳۹۶ هزار میلیارد تومان)، نه ۴۶ درصد بودجه رفاه (۴۵۲ هزار میلیارد تومان) و نه حتی ۱۷ درصد بودجه وزارت بهداشت (۵۷۳ هزار میلیارد تومان) نیست.

در واقع، زیان یاد شده حتی ۵ درصد بودجه آموزش‌وپرورش را نیز تشکیل نمی‌دهد؛ چه برسد به نیمی از آن. این اشتباه، نه یک لغزش جزئی بلکه گمراه‌ کردن افکار عمومی با اعدادی غلط در قالب تحلیلی غلط‌تر است.

جای شگفتی‌ست در سطح رسانه‌ای که داعیه‌ نظارت و تحلیل مسائل کلان ملی دارد، چنین خطایی بدون کوچک‌ترین دقت نظر در واحدهای پولی رخ دهد. اگر نگوییم این برخورد مغرضانه بوده، ناچاریم از واژه‌ تاسف‌بار بی‌سوادی رسانه‌ای استفاده کنیم؛ آن هم در موضوعی به این درجه از حساسیت که به‌ طور مستقیم با درک عمومی از عدالت اقتصادی و مدیریت منابع ملی مرتبط است.

اصلاحات ساختاری در صنایع مادر کشور لازم است اما پیش از آن، اصلاحات جدی در شیوه‌های نگارش و تحلیل رسانه‌ای ضروری‌تر است. تحلیل بحران، خود نباید بحران‌زا باشد.

انتهای پیام//