با توجه به سرمایهبر بودن صنعت فولاد، نقش نیروی انسانی در ایجاد و حفظ مزیت رقابتی در این صنعت را چگونه ارزیابی میکنید؟ به اعتقاد شما، کدام شایستگیها و مهارتها بیشترین تاثیر را بر رشد بهرهوری و پایداری تولید فولاد دارند؟
در صنعتی مانند فولاد که سرمایهگذاریهای عظیم زیرساختی و فناورانه انجام میشود، ممکن است در نگاه نخست تجهیزات و تکنولوژی عامل اصلی مزیت رقابتی تلقی شود اما واقعیت این است که نیروی انسانی توانمند، اصلیترین رکن تبدیل این سرمایهها به بهرهوری واقعی است. تجربه نشان میدهد مهارتهایی نظیر تفکر سیستمی، توان حل مسئله، انضباط کاری، روحیه کار تیمی، دانش فنی بهروز و تعهد سازمانی بیشترین اثر را بر پایداری تولید دارند. در نهایت، مزیت رقابتی پایدار نه در ماشینآلات بلکه در انسانهایی شکل میگیرد که آن ماشینآلات را با درایت و مسئولیتپذیری هدایت میکنند.
با توجه به چشماندازهای تکنولوژیک پیشروی صنعت فولاد، چه مولفههایی را برای توسعه شایستگیها، تخصص و دانش فنی سرمایههای انسانی این صنعت ضروری میدانید؟
صنعت فولاد امروز در مسیر تحولی جدی قرار گرفته است؛ از اتوماسیون پیشرفته و هوش مصنوعی تا مدیریت دادهمحور و نگهداشت پیشبینانه. در چنین شرایطی، توسعه منابع انسانی باید بر سه محور اساسی استوار باشد؛ نخست، آموزش مستمر و هدفمند متناسب با نیازهای آینده. دوم، نهادینهسازی فرهنگ یادگیری سازمانی و سوم، تعامل موثر با مراکز علمی و صنعتی برای انتقال دانش روز. در همین راستا، ما در شرکت مجتمع فولاد زاگرس اندیمشک تلاش کردهایم برنامههای توانمندسازی نیروی انسانی را همراستا با راهبرد تحول دیجیتال طراحی کنیم تا کارکنان ما برای آینده صنعت آماده باشند؛ نه فقط برای پاسخ به نیازهای جاری.
مقوله جانشینپروری را تا چه اندازه یک اصل مهم برای کارخانجات فولادسازی میدانید و بیتوجهی به آن چه پیامدهایی خواهد داشت؟
جانشینپروری امروز یک انتخاب نیست بلکه یک ضرورت راهبردی برای سازمانهای صنعتی محسوب میشود. در واحدهای فولادسازی که بسیاری از فرایندها تخصصمحور و مبتنی بر تجربهاند، نبود برنامه جانشینپروری میتواند به گسست دانشی، افت بهرهوری و حتی بروز بحران مدیریتی منجر شود. ما در شرکت مجتمع فولاد زاگرس اندیمشک معتقدیم هر مدیر و کارشناس کلیدی باید از امروز به فکر تربیت جانشین خود باشد. این رویکرد علاوه بر کاهش ریسکهای سازمانی، به ایجاد انگیزه، ترسیم مسیر شغلی روشن و افزایش تعلق سازمانی نیز کمک میکند.
به طور کلی میزان استاندارد اشتغالزایی در صنعت فولاد به شکل مستقیم و غیرمستقیم چقدر است؟
صنعت فولاد ازجمله صنایع پیشران اقتصاد است که ضریب اشتغالزایی بالایی دارد. به طور متوسط، هر شغل مستقیم در این صنعت میتواند بین سه تا پنج شغل غیرمستقیم در زنجیره تامین، حملونقل، خدمات فنی، پیمانکاری و صنایع پاییندستی ایجاد کند. به همین دلیل، توسعه واحدهای فولادی صرفا یک اقدام صنعتی نیست بلکه محرکی جدی برای توسعه منطقهای و اجتماعی به شمار میرود؛ بهویژه در مناطقی که به ایجاد اشتغال پایدار نیاز بیشتری دارند.
در حال حاضر چه تعداد نیروی انسانی در پروژه فولاد زاگرس مشغول به کار هستند و این تعداد پس از راهاندازی کارخانه به چه میزان خواهد رسید؟ آیا اولویت خاصی در زمینه جذب نیرو وجود دارد؟
در مقطع فعلی، چند ۱۰۰ نفر به صورت مستقیم در بخشهای مختلف اجرایی، فنی و پشتیبانی پروژه فعالیت دارند. با بهرهبرداری کامل از کارخانه، پیشبینی میشود تعداد شاغلان مستقیم به چند برابر وضعیت کنونی افزایش یابد و در کنار آن، اشتغال غیرمستقیم قابلتوجهی نیز در منطقه شکل گیرد. سیاست ما در جذب نیرو مبتنی بر سه اصل است؛ شایستگی حرفهای، تعهد سازمانی و اولویت دادن به نیروهای بومی واجد شرایط. باور داریم توسعه صنعتی زمانی پایدار خواهد بود که جامعه محلی نیز در منافع آن سهیم باشد.
با توجه به اهمیت هوشمندسازی و حرکت در مسیر فناوریهای نوین، مجموعه شما چه تمهیداتی برای استفاده از ظرفیت نیروی انسانی خود پس از بهرهبرداری اندیشیده است؟
هوشمندسازی پیش از آنکه پروژهای فناورانه باشد، یک فرایند فرهنگی و انسانی است. ما در شرکت مجتمع فولاد زاگرس اندیمشک برنامهریزی کردهایم که همزمان با استقرار سیستمهای نوین، نیروی انسانی نیز توانمند شود. از جمله اقدامات پیشبینیشده میتوان به آموزش تخصصی در حوزه اتوماسیون و سیستمهای هوشمند، تربیت نیروهای تحلیلگر دادههای تولید و ایجاد تیمهای نوآوری و بهبود مستمر اشاره کرد. در واقع هدف این است که کارکنان شرکت نه صرفا بهرهبردار فناوری بلکه بازیگران اصلی تحول دیجیتال باشند. ما به این مهم باور داریم که آینده صنعت فولاد متعلق به سازمانهایی است که بتوانند همزمان فناوری نوین و سرمایه انسانی توانمند را توسعه دهند.
انتهای پیام//
