نقره به عنوان فلزی گرانبها و استراتژیک، از طریق دو منبع اصلی یعنی تولید اولیه از معادن و تولید ثانویه از بازیافت محصولات مصرف شده تامین میشود. استخراج با هزینه بالا و مخاطرات زیستمحیطی همراه است؛ در حالی که بازیافت، روشی پایدار و کمهزینه با تاثیر مثبت بر کاهش آلودگیهای زیست محیطی به شمار میرود. در ایالات متحده آمریکا طی سالهای ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۴، سهم بازیافت نقره به تدریج افزایش یافت و در سال ۲۰۲۳ برای اولین بار از تولید اولیه پیشی گرفت که این امر، نشاندهنده بلوغ زیرساختهای بازیافت و توجه بیشتر به پایداری بود. مصرف ظاهری نقره به دلیل واردات گسترده، بهویژه از مکزیک و کانادا، در این دوره رشد کرد و به حدود ۸.۲ هزار تن رسید. نوسانات نرخ بهره و تقویت دلار آمریکا تاثیراتی بر تقاضا و واردات داشت اما تقاضای صنعتی در حوزه انرژیهای تجدیدپذیر موجب افزایش مصرف در سالهای اخیر شد. با وجود افزایش بازیافت، تولید داخلی نقره تنها بخش محدودی از مصرف را تامین میکند و وابستگی آمریکا به واردات همچنان ادامه دارد.
به گزارش پایگاه خبری و تحلیلی «فلزاتآنلاین» و به نقل از روابط عمومی شرکت مشاوره اقتصادی آرمان آتورپات، نقره به عنوان یکی از فلزات گرانبها و استراتژیک، از دو منبع اصلی اولیه و ثانویه تولید میشود. تولید به شیوه اولیه که شامل استخراج مستقیم از معادن یا به عنوان محصول جانبی استخراج سایر فلزات است؛ در حالی که تولید ثانویه از بازیافت نقره از محصولات مصرف شده و ضایعات صنعتی به دست میآید.
استخراج نقره اولیه به دلیل پیچیدگیهای معدنی و فرایندهای پردازشی، هزینههای بالایی به همراه دارد و با ریسکهای زیستمحیطی قابل توجهی مانند تخریب اکوسیستمها، آلودگی خاک و آب و انتشار گازهای سمی همراه است. در مقابل، بازیافت نقره به عنوان روشی پایدار و اقتصادی ضمن کاهش فشار بر منابع معدنی، نقش موثری در کاهش آلودگیهای زیستمحیطی ایفا میکند.
نقره به سبب ویژگیهای منحصربهفردی همچون رسانایی الکتریکی و حرارتی بالا، مقاومت در برابر خوردگی و خواص ضد باکتریایی، کاربردهای وسیعی در صنایع الکترونیک، پزشکی، عکاسی، جواهرسازی و فناوریهای نوین انرژیهای تجدید پذیر دارد. همچنین، نقره به عنوان دارایی سرمایهای مهم، از جایگاه ویژهای در بازارهای مالی و سرمایهگذاری برخوردار است و به عنوان پوششی قابل اعتماد در برابر نوسانات اقتصادی و تورم شناخته میشود.
افزایش سهم تولید نقره ثانویه به منظور تولید پایدار
در نمودار شماره یک، تولید نقره در ایالات متحده آمریکا طی سالهای ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۴ ارائه شده است. سال ۲۰۲۰، نخستین سال همهگیری کرونا، با اختلالهای شدید در زنجیرههای تامین و تولید همراه بود و تولید داخلی نقره در آمریکا به ۱٫۹ هزار تن رسید که تنها حدود ۲۴ درصد از مصرف ظاهری کشور مذکور در همین سال را پوشش داد. با وجود بحرانهای ناشی از کرونا همچون چالشهای بهداشتی و اقتصادی، سهم بازیافت از تولید کل نقره به ۲۹ درصد نزدیک شد.
در سال ۲۰۲۱، همزمان با بهبود شرایط ناشی از همهگیری و بازگشت واحدهای تولیدی به ظرفیت نسبی، تولید نقره کشور آمریکا با رشد چشمگیر حدود ۵۰ درصدی نسبت به سال پیشین افزایش یافت و به محدوده تولید پیش از همهگیری بازگشت. علاوهبراین، افزایش ۸۰ درصدی تولید نقره ثانویه یا به اصطلاح بازیافتی در سال ۲۰۲۱ و تولید ۹۰۰ هزار تن، موجب شد سهم بازیافت از کل تولید افزایش پیدا کند و به ۳۲ درصد برسد.
در سال ۲۰۲۲، تولید اولیه نقره آمریکا دچار کاهش ۴ درصدی شد. با این حال، بازیافت نقره در این کشور افزایش یافت و به حدود ۴۰٫۴ درصد از کل تولید نقره آمریکا رسید. بازیافت نقره در آمریکا به دلیل افزایش قیمت نقره، افزایش تقاضا، پیشرفتهای فناوری و اهمیت یافتن منابع پایدار به طور مستمر افزایش یافته است. سال ۲۰۲۳، نقطه عطفی در تاریخ بازار نقره آمریکا بود و برای اولین بار در دوره مورد بررسی، حجم بازیافت نقره از تولید اولیه آن پیشی گرفت و حدود ۵۰٫۲ درصد از تولید کل نقره آمریکا، از منابع بازیافت به دست آمد.
این تحول نشانگر بلوغ کامل زیرساختهای بازیافت، ارتقای سیاستهای محیط زیستی و محدود شدن استخراج به دلیل ملاحظات اقتصادی و زیستمحیطی است. در سال ۲۰۲۴، توازن کامل بین تولید اولیه و بازیافت برقرار شد که نشاندهنده الگوی پایدار و متوازن در زنجیره تامین نقره آمریکاست. بازار نقره آمریکا با رشد چشمگیر تولید ثانویه یا منابع بازیافتی و تلاش برای تعادل بین تولید و مصرف، مسیر پایداری را در پیش گرفته است.
نرخ بهره فدرال رزرو، عامل محرک بازار نقره آمریکا
روند تغییرات مصرف ظاهری نقره ایالات متحده آمریکا طی بازه زمانی ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۴ در نمودار ۲ ارائه شده است. براساس این نمودار، مصرف ظاهری نقره در سال ۲۰۲۰ با توجه به واردات چشمگیر، به حدود ۸.۲ هزار تن رسیده است که بالاترین سطح در بازه زمانی مذکور محسوب میشود. در این سال، بیش از ۸٫۹ هزار تن نقره به کشور آمریکا وارد شد. این حجم بالای واردات و بالطبع تقاضا، عمدتا در پاسخ به نیاز جدی صنایع پزشکی، به ویژه تولید برخی ماسکها به واسطه مصرف نانو ذرات نقره در الیاف آنها بوده است.
کشورهای مکزیک و کانادا سهم عمدهای از واردات نقره آمریکا در این سال را در اختیار داشتند؛ به طوری که در سال ۲۰۲۰، مکزیک و کانادا به ترتیب حدود ۳۱٫۵ درصد و ۱۴٫۶ درصد و کشور انگلیس نیز سهمی معادل ۱۲ درصد از کل واردات نقره آمریکا را از آن خود کردند. با وجود کاهش واردات و افزایش تولید در سال ۲۰۲۱، مصرف ظاهری در سطحی مشابه سال پیش از آن و حدود هشت هزار تن باقی ماند که نشاندهنده رشد تولید داخلی و حفظ تقاضاست. در همین سال، مکزیک و کانادا به ترتیب حدود ۳۵ و ۸٫۲ درصد از واردات نقره آمریکا را تامین کردند.
در سال ۲۰۲۲، در مقابل افزایش بازیافت، تولید اولیه و واردات کاهش یافتند و مصرف ظاهری نقره در آمریکا حدود ۲۰ کاهش پیدا کرد. افزایش افسارگسیخته نرخ بهره توسط فدرال رزرو و تقویت دلار آمریکا، جذابیت سرمایهگذاری در نقره را کاهش داد و منجر به افت تقاضای داخلی و در نتیجه کاهش مصرف ظاهری شد. در این سال، مکزیک با ثبت حدود ۳۳.۷۴ درصد و کانادا با حدود ۱۶.۹ درصد سهم از کل واردات نقره آمریکا، رتبههای اول و دوم صادرکنندگان را به خود اختصاص دادند.
سال ۲۰۲۳، آمریکا شاهد افزایش مجدد مصرف ظاهری به بالای هفت هزار تن بود؛ اگرچه نرخ بهره فدرال رزرو آمریکا همچنان در سطوح بالا قرار داشت و تقاضای سرمایهگذاری کاهش یافته بود اما رشد چشمگیر تقاضای صنعتی، به ویژه در حوزه انرژی سبز و فناوری، نقش اصلی را در افزایش مصرف ایفا کرد.
در سالهای ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ نیز مکزیک و کانادا به عنوان شرکای تجاری برجسته واردات نقره آمریکا باقی ماندند. با وجود اینکه در سال ۲۰۲۴ بازیافت نقره از استخراج اولیه پیشی گرفت اما تولید داخلی تنها بخش محدودی از مصرف را پوشش میدهد و وابستگی آمریکا به واردات نقره همچنان پابرجاست.
انتهای پیام//
