امروزه، ذائقه مصرف‌کنندگان تا حدود زیادی تغییر کرده است و بسیاری از تولیدکنندگان نیز به منظور از دست ندادن بازار، علاوه بر ارتقای کیفیت محصولات خود، تنوع تولیدات را افزایش داده‌اند. صنایع مصرفی و بادوام شامل صنایع خودروسازی، لوازم خانگی و ساختمان‌سازی است که مشتریان تولیدات این صنایع را بعضا تا پایان عمر و چند ده سال مورد استفاده قرار می‌دهند؛ اما باید توجه داشت که یکی از عوامل اصلی دوام این محصولات، استفاده از مواد اولیه کیفی و با دوام است.

به این صورت که صنایع یاد شده هرچه از مواد اولیه با کیفیــت‌تر و خاص‌تــری در محصــولات خود استفــاده کننــد، هــم مصرف‌کنندگان سریع‌تر آن را می‌پسندند و استفاده می‌کنند، هم اینکه تا سال‌ها برای مصرف‌کننده ماندگاری خواهد داشت. ماندگاری محصول نیز در نهایت موجب حضور بی چون و چرای تولیدکننده آن در بازار بسیار رقابتی جهانی خواهد شد.

ازجمله مواد اولیه پرمصرف و استراتژیک صنایع با دوام، ورق‌های گالوانیزه هستند. این محصولات به دلیل پوشش آن، در محیط‌های گوناگون به ویژه در آب و هوایی که باعث هوازدگی و خوردگی فلزات می‌شود، مقاومت زیادی دارند. در سال‌های نه چندان دور، به دلیل نبود تولیدکننده عمده (به ‌جز شرکت‌های فولاد مبارکه و هفت الماس و یکی دو شرکت دیگر) تقریبا بخش زیادی از نیاز کشور به این ورق‌ها از خارج کشور تامین می‌شد.

اکنون بیش از ۱۰ تولیدکننده ورق گالوانیزه در کشور وجود دارند که قادر به تولید انواع محصولات این حوزه شامل ورق‌های ضخیم، نازک و با آلیاژ‌های گوناگون هستند. با این حال، به گفته برخی از مصرف‌کنندگان، بخشی از ورق‌های گالوانیزه خاص به ویژه ورق‌های دارای ضخامت بالا، از کشورهای دیگر تهیه می‌شوند و با ورود تولیدکنندگان جدید داخلی به این حوزه، نیاز کشور تامین می‌شود.

یکی از چالش‌هــای ساختــاری مرتبـــط با تولیــدکنندگان ورق‌هـــای گالوانیزه و مصرف‌کنندگان آن، نبود حلقه‌های واسطه میان آن‌ها یعنی برش‌کاران و قالب‌سازان است. بسیاری از برش‌کاران کشور و قطعه‌سازان مرتبط با ورق گالوانیزه، همچنان از تکنولوژی‌های قدیمی و روش‌های سنتی برش‌کاری استفاده می‌کنند که مناسب صنایع امروزی نیست.

این امر، در مورد خودروسازان بیش از دیگر مصرف‌کنندگان صادق است؛ چراکه نبود قطعه‌سازان مناسب باعث شده حتی اگر ورق مناسب صنعت خودرو در کشور قابل تولید شده باشد، این صنعت نتواند نیازهای خود را از داخل تامین کند. ضمن اینکه صنعت خودروسازی کشور از یک سازنده داخلی به مونتاژکار محصولات خارجی تبدیل شده است. این یعنی حدود ۷۰ درصد از قطعات برخی از خودروها وارداتی بوده و حتی اگر خودروسازان هم بخواهند، داخلی‌سازی آن‌ها در کوتاه‌مدت امکان‌پذیر نیست.

بنابراین باید در این حوزه یک برنامه جامع بلندمدت داشت تا با داخلی‌سازی خودروها، صنایع تامین‌کننده آن‌ها به ویژه واحدهای تولیدی ورق گالوانیزه نیز از این موضوع منتفع شوند.

صنعت ورق گالوانیزه کشور هم از کمبود ورق‌های خاص رنج می‌برد و هم از نبود تقاضا برای ورق‌های معمولی! از یک سو مصرف‌کنندگان این ورق‌ها به ویژه تولیدکنندگان لوازم خانگی و ساختمان‌سازها خواهان تولید ورق‌های خاص هستند تا بتوانند محصولات جدیدی بسازند؛ از سوی دیگر تولیدکنندگان ورق گالوانیزه از نبود تقاضای کافی برای فروش محصولات خود در کشور گلایه دارند و خواستار آزادسازی صادرات به کشورهای همسایه هستند.

بنابراین ایجاد تعادل در بازار ورق گالوانیزه و حرکت تولیدکنندگان و مصرف‌کنندگان به سمت محصولات خلاقانه و نوین می‌تواند هر دو گروه را جزو صنایع رقابتی در منطقه و جهان قرار دهد. تولیدکنندگان لوازم خانگی، خودروسازان، ساختمان‌سازها و… با تولید محصولات جدید، قطعا بازارهای خوبی در منطقه خواهند داشت.

ضمن اینکه تولیدکنندگان ورق گالوانیزه‌ نیز با توجه به آب و هوای سواحل جنوبی خلیج فارس که رطوبت نسبتا بالایی دارد، بازار نسبتا خوبی در کشورهای آن منطقه خواهند داشت که در صورت تسهیل در امر صادرات، دستیابی به این بازار دور از دسترس نیست.