در حالی که سرمایهگذاران جهانی به قیمتهای شمش و جریانهای (ETF) طلا توجه دارند، رقابتی بزرگ و کمتر دیدهشده در زیر زمین جریان دارد؛ نبرد برای استخراج ذخایر طلای کشفنشده جهان. براساس برآوردهای «Visual Capitalist» در سال ۲۰۲۵، بیش از ۷۰ هزار تن طلا هنوز کشف یا استخراج نشده است که ارزش بالقوه آن بیش از ۱۰ تریلیون دلار برآورد میشود.
به گزارش پایگاه خبری و تحلیلی «فلزاتآنلاین»، کشورهایی که بیشترین ذخایر طلای دستنخورده را در اختیار دارند، عبارتاند از: روسیه و استرالیا هر کدام با حدود ۱۲ هزار تن طلا (معادل تقریبی ۱.۷ تریلیون دلار آمریکا). آفریقای جنوبی نیز با پنج هزار تن سنگ معدن با عیار بالا، میراثی از یک صنعت ۱۰۰ ساله معدنکاری خود را حفظ کرده است. اندونزی، کانادا و چین نیز در جایگاههای بعدی قرار دارند که نشاندهنده رشد اکتشافات دولتی و سرمایهگذاریهای دولتی در این کشورهاست.
در آمریکای لاتین، کشورهایی مانند برزیل، پرو و مکزیک همچنان سرمایههای خارجی را برای استخراج پایدار و با کارایی بالا جذب میکنند و جبهههای بعدی آفریقا شامل غنا، مالی و تانزانیا، به کانون توجه معدنکاران چینی و غربی برای تامین منابع جدید تبدیل شدهاند.
این موضوع اهمیت استراتژیک بالایی دارد؛ چراکه همزمان با افزایش سختگیریهای زیستمحیطی و کاهش کشف ذخایر جدید، هزینه جایگزینی تولید طلا طی دهه گذشته دو برابر شده است.
تمرکز جغرافیایی ذخایر – با بیش از ۶۰ درصد ذخایر در اختیار تنها هشت کشور است – ریسک استراتژیک جدیدی برای پالایشگران و بانکهای مرکزی ایجاد میکند.
در این چارچوب، طلا دیگر صرفا یک ابزار پوشش ریسک نیست بلکه یک دارایی ژئوپلیتیک کلیدی محسوب میشود که تصمیمات سرمایهگذاری و امنیت مالی کشورها را تحت تاثیر قرار میدهد.
انتهای پیام//
