دولت پاکستان معتقد است امکان بازتعریف روابط اقتصادی این کشور با آمریکا از طریق صادرات مواد معدنی حیاتی به آمریکا وجود خواهد داشت و این مسئله تنها در صورتی امکان‌پذیر است که چالش‌های پیچیده ژئوپلیتیکی و موانع داخلی پاکستان رفع شود.

به گزارش پایگاه خبری و تحلیلی «فلزات‌آنلاین» و به نقل از مجله «The Diplomat»، روابط میان پاکستان و ایالات متحده آمریکا که مدت‌هاست به توسعه بخش غیراقتصادی محدود شده‌، ممکن است در آستانه یک تحول جدی قرار بگیرد؛ چراکه دولت پاکستان در حال بررسی ارائه پیشنهادهایی برای جلب توجه دولت ترامپ به منظور سرمایه‌گذاری در ذخایر معدنی حیاتی و سایر بخش‌های تجاری مرتبط با آن در پاکستان است.

این موضوع از زمانی که یک تاجر آمریکا نزدیک به دولت دونالد ترامپ در اوایل ماه فوریه ۲۰۲۵ از پاکستان بازدید کرد و وعده سرمایه‌گذاری میلیاردی برای پروژه‌های معدنی در کشور مذکور داد، روی جدی‌تری به خود گرفت.

رئیس جمهور آمریکا با ابراز خوش‌بینی نسبت به آینده روشن روابط دوجانبه و همکاری‌های اقتصادی بین آمریکا و پاکستان، بیان کرد: سرمایه‌گذاری در بخش معدن پاکستان به نفع هر دو کشور خواهد بود.

در خصوص روابط میان پاکستان و آمریکا می‌توان بیشتر به همکاری‌های غیراقتصادی میان این دو کشور اشاره کرد که البته بخش اقتصاد سهم بسیار کمرنگی در این بین داشته است. طبق آمار، ارزش تجارت دوجانبه بین دو کشور سالانه ۶ میلیارد دلار برآورد شده که سهم پاکستان در صادرات بیشتر از سهم آمریکا بوده است.

در صورتی که سرمایه‌گذاری ایالات متحده آمریکا در بخش معدن پاکستان صورت پذیرد، رشد مشاغل و توسعه زیرساخت‌ها در پاکستان را به همراه خواهد داشت و در نتیجه آن، رونق اقتصادی در این کشور شکل خواهد گرفت؛ البته اگر پاکستان بتواند بر چالش‌های ژئوپلیتیکی و داخلی خود غلبه کند، امکان متقاعد کردن دولت ترامپ برای سرمایه‌گذاری در بخش معدن این کشور بیش از پیش روی واقعیت به خود خواهد گرفت.

در پاکستان حجم بسیار زیادی از ذخایر معدنی وجود دارد. با این وجود، به دلیل چالش‌های داخلی عدم دسترسی به فناوری‌های جدید، امکان توسعه این ذخایر معدنی فراهم نشده است و حجم زیادی از معادن در این کشور توسعه‌نیافته محسوب می‌شوند. به عنوان مثال معدن «Reko Diq» در ایالت بلوچستان، یکی از بزرگ‌ترین ذخایر مس-طلای بکر جهان بوده که حجم ذخایر سنگ‌های معدنی آن حدود ۵٫۹ میلیارد تن گزارش شده است. همچنین، مناطق شمالی این کشور مانند گلگت-بلتستان و ایالت خیبر پختونخوا دارای حجم زیادی از ذخایر لیتیوم بوده که در توسعه فناوری‌های مورد استفاده در بخش انرژی تجدیدپذیر مورد استفاده قرار می‌گیرد. معدن زغال‌سنگ تار در ایالت سند، با ۱۷۵ میلیارد تن ذخیره زغال‌سنگ، یکی دیگر از ذخایر معدنی پاکستان به شمار می‌رود که می‌تواند مورد توجه سرمایه‌گذاران قرار بگیرد.

در همین راستا، تلاش پاکستان برای جلب توجه ایالات متحده آمریکا به منظور سرمایه‌گذاری در بخش معدن با برخی از موانع ژئوپلیتیکی بسیار دشوار نظیر تقویت روابط اقتصادی هند و آمریکا روبه‌رو است که می‌تواند این موضوع را تحت‌الشعاع قرار دهد. روابط اقتصادی گسترده پاکستان و چین نیز یکی دیگر از موانع ژئوپلیتیکی دیگر در همین رابطه محسوب می‌شود.

در همین راستا، می‌توان بیان کرد با توجه به توسعه کریدور اقتصادی چین و پاکستان (CPEC) و مشارکت پاکستان در طرح کمربند و جاده چین (BRI)، ممکن است این موضوع مانع از سرمایه‌گذاری آمریکا در بخش معادن پاکستان شود. دولت آمریکا طرح کریدور اقتصادی چین و پاکستان را ابزاری برای گسترش نفوذ چین می‌داند. از همین رو، شک و تردیدها در رابطه با تقویت روابط اقتصادی میان آمریکا و پاکستان افزایش یافته است.

از سوی دیگر، وجود مشکلات داخلی منطقه معدنخیز ایالت بلوچستان می‌تواند مانع از جذب سرمایه‌گذاران خارجی در بخش معادن پاکستان شود. در خوشبینانه‌ترین سناریو، پاکستان می‌تواند به عنوان یک بازیگر کلیدی در زنجیره تامین جهانی در بخش مواد معدنی حیاتی تبدیل شود. با این حال، مسیر پیش‌رو مملو از چالش‌ها خواهد بود و احتمالا نیازمند ایجاد یک تغییر قابل‌ توجه در روابط اقتصادی پاکستان و ایالات متحده آمریکا است.

در مجموع می‌توان بیان کرد تمرکز دولت پاکستان بر روی توسعه بخش مواد معدنی حیاتی در این کشور اقدامی جسورانه تلقی می‌شود. با این وجود، نیازمند بازتعریف روابط اقتصادی این کشور با آمریکا و رفع موانع ژئوپلیتیکی و مشکلات داخلی خواهد بود.

انتهای پیام//