صادرکنندگان به حمایت و مشوق‌های صادراتی نیاز دارند تا بتوانند به فعالیت تولید و تجارت خود ادامه دهند زیرا تحریم‌ها هزینه‌های صادرات را افزایش داده و جبران این هزینه‌ها تنها با مشوق‌های صادراتی امکان‌پذیر است. شرکت‌های فولادی که صادرکننده هستند، به روش‌های گوناگون فعالیت می‌کنند. طبیعتا با شرایط تحریمی فعالیت صادراتی و نقل و انتقال پول مربوط به صادرات فلزات سخت‌تر شده است. اما با وجود این وضعیت نیز صادرکنندگان به فعالیت خود ادامه می‌دهند.

با توجه به تحریم، باید اقدامات متعددی را صورت داد تا موانع در داخل تا حدودی برطرف شوند و تولیدکنندگان فولاد بتوانند راحت‌تر صادرات خود را انجام دهند. از جمله این اقدامات مشوق‌هایی است که باید برای صادرکننده اعمال شود تا انگیزه صادرات همچنان وجود داشته باشد. مهم‌ترین اقدام و انگیزه‌ای که می‌تواند صادرات را رشد دهد، نرخ ارز است. با افزایش این نرخ در سامانه نیما و نزدیک شدن آن به نرخ آزاد، مشکل صادرکنندگان حل می‌شود. هر چند که نباید زمانی را فراموش کرد که نرخ ارز در بازار آزاد به ۱۵ هزار تومان می‌رسید، در حالی که در سامانه نیما قیمت تنها ۸ هزار تومان بود.

در شرایط کنونی باید مشوق‌هایی برای صادرکنندگان لحاظ کرد که ضمن تداوم صادرات، ارز حاصل به کشور نیز بازگردد. البته نرخ ارز برای بازگشت باید به‌گونه‌ای باشد که صادرکنندگان به ارائه آن در سامانه نیما تشویق شوند. زیرا به‌دلیل تحریم‌ها هزینه‌های مضاعفی به صادرکنندگان وارد می‌آید و مشوق‌ها می‌توانند بخشی از آن را جبران کنند.

باید توجه داشت صادرات مستقیما توسط تولیدکننده انجام نمی‌شود و تنها از طریق واسطه‌ها امکان‌پذیر است. بنابراین طبیعی است که هزینه صادرات افزایش می‌یابد. حداقل انتظار صادرکنندگان این است که ارز حاصل از صادرات آن‌ها با نرخ معقول و منطقی خریداری شود. خوشبختانه با نزدیک شدن ‌قیمت نرخ ارز سامانه نیما و بازار آزاد، مشوق خوبی برای صادرکنندگان به‌وجود آمده و انتظار این است که صادرات با سرعت بیشتری انجام شود.

دیگر مشکل صادرات فولاد در شرایط کنونی را پیش‌شرط‌های وزارت صنعت، معدن و تجارت مبنی بر عرضه در بورس است؛ البته انجمن تولیدکنندگان فولاد به‌دنبال آن بود که با توجه به سخت شدن صادرات و کمبود تقاضای داخلی برای فولاد، این مانع بزرگ یعنی شرط صادرات مبنی بر عرضه در بورس، برداشته شود. بنابراین عرضه تمام محصولات در بورس کالا چندان موضوعیت ندارد. باید به شرکت‌هایی که توانایی بازاریابی و صادرات دارند اجازه داد که به فعالیت خود ادامه دهند.

گذشته از این، به‌طور طبیعی باید به‌سمت تامین داخلی و بومی‌سازی رفت. زیرا تامین از خارج کشور نیز مستقیما توسط تولیدکنندگان امکان‌پذیر نیست و در این زمینه باید از طریق واسطه‌ها اقدام کرد. بنابراین قطعات و ماشین‌آلات قدری گران‌تر از حد معمول تامین خواهند شد.

در مورد تامین قطعات و تجهیزات، انجمن تولیدکنندگان فولاد، اقداماتی را در زمینه بومی‌سازی آغاز کرد که نقطه اصلی شروع آن نمایشگاه فولاد سال گذشته بود. بومی‌سازی مورد استقبال تمام فولادسازان قرار گرفت و بسیاری از آن‌ها ضمن انجام اقدامات متعدد برای بومی‌سازی، به‌دنبال برگزاری نمایشگاه‌های ساخت داخل نیز رفتند. بنابراین امید می‌رود که امر بومی‌سازی در صنعت فولاد با سرعت بیشتری محقق شود.

دیگر اقدام انجمن تولیدکنندگان فولاد برای مقابله با تحریم و بومی‌سازی از طریق شرکت‌های عضو، تاسیس صندوق نوآوری و شکوفایی بوده که سهامداران آن فولادسازان عمده کشور هستند. قرار است این صندوق به شرکت‌های دانش‌بنیان و استارت‌آپ‌ها که دانش و توانایی فنی طراحی و ساخت را دارند اما از منابع کافی برخوردار نیستند، کمک‌های مالی ارائه کند تا ساخت و تامین از داخل قوت بگیرد و نیز معدود قطعاتی که از خارج وارد می‌شوند، از داخل تامین شوند.