واردات کالاهای عمده چین اغلب از منظر عملکرد و چشم‌انداز دومین اقتصاد بزرگ جهان در نظر گرفته می‌شود اما احتمالا در زمان ارزیابی محموله‌های نفت خام، گاز مایع طبیعی (LNG)، مس، سنگ‌آهن و زغال‌سنگ توسط بزرگ‌ترین واردکننده کالا در جهان، نگاه به روند قیمت‌ها بیش از آنچه که باید مورد توجه بوده است.

به گزارش پایگاه خبری و تحلیلی «فلزات‌آنلاین» و به نقل از روابط عمومی ایمپاسکو، شانس واگرای واردات این کالاها در نیمه اول سال ۲۰۲۴، بیش از آنکه با عملکرد اقتصادی هماهنگ باشد، با حرکت قیمت‌ها هماهنگی دارد.

این امر به ویژه در مورد سنگ‌آهن (ماده خام کلیدی مورد استفاده در تولید فولاد) کالایی که در ظاهر باید با توجه به مبارزات مستند و مداوم چین برای تقویت بخش املاک بیمار با آن مواجه می‌شود، صادق است.

در مقابل، واردات سنگ‌آهن در نیمه اول سال ۶.۸ درصد نسبت به مدت مشابه سال گذشته افزایش یافته و به ۶۱۱.۱۸ میلیون تن رسیده که ۳۵.۰۵ میلیون تن نسبت به نیمه نخست سال گذشته افزایش یافته است. افزایش واردات برای تولید فولاد بیشتر مورد استفاده قرار نگرفته، بلکه از آن برای بازسازی موجودی‌ها استفاده شده است.

داده‌های شرکت مشاوره استیل هوم نشان می‌دهد که ذخایر بندری از پایان ماه دسامبر ۳۵.۷ میلیون تن افزایش یافته و به بالاترین میزان در دو سال گذشته یعنی ۱۵۰.۲ میلیون در هفته منتهی به ۱۲ جولای رسیده است.

تصادفی نیست که افزایش موجودی تقریبا با افزایش واردات مطابقت دارد اما این سوال باقی می‌ماند که چرا تاجران سنگ‌آهن و کارخانه‌های فولاد چین تصمیم به برداشتن ذخایر در زمان عدم اطمینان برای تقاضای فولاد کرده‌اند.

پاسخ به این سوال در قیمت نهفته است؛ چراکه قراردادهای بورس سنگاپور پیش از اینکه در سه ماهه دوم سال در سطوح پایین‌تر تثبیت شوند، طی سه ماهه اول سال ۲۰۲۴ روند ضعیف‌تری در پیش گرفته بودند.

قراردادهای سنگ‌آهن در سوم ژانویه به ۱۴۳.۰۸ دلار در هر تن رسید (بالاترین سطح آن تاکنون در سال جاری) قبل از اینکه در چهارم آوریل قیمت به ۹۸.۳۶ دلار در هر تن کاهش یابد. از آن زمان، قیمت در روند نسبتا ثابتی حرکت کرده و در روز چهارشنبه به ۱۰۷.۴۸ دلار در هر تن رسید.

بر خلاف سنگ‌آهن، واردات نفت خام ضعیف بوده و پیش‌بینی‌های گروه‌های صنعتی از جمله سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) و آژانس بین‌المللی انرژی مبنی بر اینکه تقاضای قوی چین منجر به رشد جهانی در سال جاری خواهد شد، نادیده گرفته شده است.

میزان واردات نفت بزرگ‌ترین واردکننده نفت خام جهان در نیمه اول سال ۲۰۲۴ به ۱۱.۰۵ میلیون بشکه در روز رسید که ۲.۹ درصد نسبت به ۱۱.۳۸ میلیون بشکه در روز نسبت به مدت مشابه سال گذشته کاهش داشت.

کاهش واردات نفت خام در بحبوحه روند رو به افزایش قیمت رخ داد؛ به طوری که قیمت‌های آتی شاخص جهانی برنت از ۷۷.۰۵ دلار در هر بشکه در پایان ماه دسامبر به بالاترین رقم ۹۲.۱۸ دلار در ۱۲ آوریل رسید؛ چراکه اوپک و متحدان آن در گروه اوپک پلاس تصمیم بر کاهش تولید را تمدید کردند.

واردات مس نیز رابطه‌ای با قیمت‌ها را نشان می‌دهد، چراکه زمانی که قیمت‌ها پایین بود واردات افزایش یافت و پس از افزایش قیمت‌ها کاهشی شد. واردات مس خام در نیمه اول سال ۲۰۲۴ با ۶.۸ درصد افزایش به ۲.۷۶۳ میلیون تن رسید که عملکردی نسبتا قوی به نظر می‌رسد اما واردات ژوئن ۴۳۶ هزار تن بود که ۱۵.۲ درصد نسبت به ماه می کاهش داشت و ضعیف‌ترین واردات ثبت شده از ماه فوریه تاکنون بوده است.

واردات ضعیف ژوئن پس از آن اتفاق افتاد که قیمت جهانی مس لندن به رکورد ۱۱ هزار و ۱۰۴ دلار در هر تن تا تاریخ ۲۰ می رسید. قیمت در سه ماهه اول در محدوده نسبتا باریکی در حدود هشت هزار و ۳۰۰ دلار در هر تن لنگر انداخته بود و به بالاترین سطح ماه می رسید.

با توجه به تاخیر بین تغییرات قیمت و ورود فیزیکی محموله‌ها به نظر می‌رسد که خریداران مس چینی واردات این فلز را در دوره متوسط قیمت‌ها افزایش داده‌اند اما پس از رالی قوی تا بالاترین سطح ماه می عقب‌نشینی کرده‌اند.

آخرین کالای اصلی که نشان‌دهنده همبستگی با قیمت‌هاست، زغال سنگ است که واردات چین با افزایش ۱۲.۵ درصدی در نیمه اول به ۲۴۹ میلیون تن رسید.

در حالی که تقاضای قوی برق و تولید داخلی با مشکل مواجه شده است، تقاضای واردات را افزایش داده و قیمت زغال‌سنگ حرارتی دریایی روند ضعیف‌تری داشته است.

زغال‌سنگ اندونزی با محتوای انرژی ۴۲۰۰ کیلوکالری در هر کیلوگرم (درجه‌ای که در میان شرکت‌های چینی محبوبیت دارد) در هفته منتهی به ۱۲ جولای به قیمت ۵۲.۷۰ دلار در هر تن به پایان رسید که بر اساس ارزیابی‌های آرگوس آژانس گزارش قیمت کالاها تاکنون ۹.۲ درصد کاهش داشته است.

پیام کلی واردات کالاهای چینی این است که قیمت احتمالا مهم‌ترین محرک حجم بوده و شرایط اقتصادی یک عامل ثانویه به شمار می‌آید.

انتهای پیام//