صنایع معدنی و فلزات در دهه‌های اخیر به یکی از پیشران‌های اصلی توسعه اقتصادی کشورها تبدیل شده‌اند. در ایران نیز اهداف بلندمدتی برای افزایش ظرفیت تولید، توسعه فناوری‌های نوین، ارتقای بهره‌وری و گسترش زنجیره ارزش در بخش‌هایی همچون فولاد، مس و آلومینیوم تعیین شده است. با این حال، دستیابی به این اهداف مستلزم تحولاتی بنیادین در زیرساخت‌ها، نظام مدیریتی و فناوری‌های مورد استفاده در بخش معدن و صنایع معدنی است؛ تحولاتی که هوش مصنوعی می‌تواند نقشی تعیین‌کننده در سرعت‌بخشی و تسهیل آن ایفا کند، مشروط بر آنکه مقدمات لازم برای بهره‌گیری از آن فراهم شود.